Finca Anduriñas
Credencial · Camiño de SantiagoOs selos máis bonitos
do Camiño
Tinta, lacre e cera: cada selo da túa credencial é a pegada do lugar que te acolleu. Así se recoñecen os especiais e así se coidan.
Máis ca
tinta
O diario do peregrino, selo a selo.
A credencial do peregrino é o pasaporte do Camiño: un caderniño que se enche de selos de albergues, igrexas, bares, concellos e lugares de acollida. Precísala para durmir na rede de albergues e, xa en Santiago, para pedir a Compostela na Oficina do Peregrino.
Para conseguir a Compostela hai que percorrer polo menos os últimos 100 km a pé (ou 200 km en bici) e selar dúas veces ao día nese tramo final. Pero case ninguén garda a credencial polas normas: gárdaa polos selos. De volta na casa, cada casiña devólveche un día, un cansazo e unha persoa que che abriu a porta.
Tinta, lacre
e cera
Non todos os selos se fan igual.
Selo de tinta. O máis habitual: un selo de caucho co nome do lugar, unha cuncha, unha frecha amarela ou a cruz de Santiago. Rápido e lexible; os mellores teñen un deseño propio que non se parece a ningún outro.
Selo de lacre. Unha pinga de lacre quente sobre a credencial e un cuño metálico prensado enriba: o resultado é un selo en relevo, con cor e brillo, e ningún sae igual. Poucos lugares o ofrecen, porque leva tempo e faise a man, un a un.
Detalles feitos a man. Algúns hospitaleiros engaden a data, unha sinatura, un debuxo ou unhas palabras. Non fan falta para a Compostela, pero son os que os peregrinos ensinan ao chegar a casa.
Os selos
que lembras
Un selo bonito non é o máis grande nin o máis elaborado: é o que che conta algo do lugar. Adoita xuntar un deseño propio, un símbolo ligado á historia da casa, un material distinto (lacre, cera, cor) e, sobre todo, alguén que o pon con calma e che pregunta de onde vés.
Os máis especiais adoitan atoparse en albergues de donativo, pequenas capelas e igrexas, e lugares de acollida, máis que nas grandes paradas. Sempre paga a pena preguntar: «tedes selo?». Moitos sitios téñeno gardado e só o sacan se llelo pides.
Os selos
de Anduriñas
Tinta e lacre, con deseños orixinais para a túa credencial.
En Finca Anduriñas, na Estrada (Pontevedra), temos varios selos propios para a túa credencial: de tinta e de lacre artesanal, este último feito no momento. Anduriña significa andoriña en galego: o paxaro que volve cada ano ao mesmo lugar, coma tantos peregrinos que repiten o Camiño.
O Camino de Invierno, o Sanabrés, a Vía de la Plata e o Mozárabe pasan pola finca. E se queres levar unha lembranza no móbil, no Recuncho do Peregrino tes fondos de pantalla con deseños de Anduriñas.
Como coidar
a túa credencial
Funda impermeable. A choiva galega non perdoa: garda a credencial nunha funda de plástico ou nunha bolsa con peche.
Deixa secar a tinta antes de pechala, sobre todo nos primeiros días, cando aínda non sabes en que casiña irá cada selo.
O lacre, sempre plano. Un selo en relevo aguanta ben mentres esa páxina non se dobre nin pase horas ao sol ou preto dunha fonte de calor.
Reserva sitio para o final. Nos últimos 100 km necesitas dous selos ao día: garda casiñas libres para non quedar sen espazo ás portas de Santiago.
Selos e credencial en breve
Cantos selos necesito para a Compostela?
Nos últimos 100 km a pé (ou 200 km en bici) tes que selar polo menos dúas veces ao día. Antes dese tramo o habitual é un selo ao día, aínda que non é obrigatorio para a Compostela.
Que é un selo de lacre?
É un selo feito cunha pinga de lacre quente prensada cun cuño metálico. Queda en relevo e cada un sae distinto. Poucos lugares do Camiño o ofrecen.
Vale un selo de lacre para a Compostela?
Si. Conta coma calquera outro selo do Camiño sempre que identifique o lugar. Garda a credencial plana para que o relevo non se estrague.
Onde podo selar na Estrada?
En Finca Anduriñas, no Km 24.448, por onde pasan o Camiño de Inverno, o Sanabrés, a Vía da Prata e o Mozárabe. Hai selos propios de tinta e de lacre artesanal, e a parada é de donativo.
Valen os selos de bares ou casas particulares?
Si, en xeral acéptanse os selos de albergues, igrexas, bares, concellos e lugares de acollida do Camiño. O importante é que o selo sexa lexible e identifique o lugar.
Un elo máis
do Camiño
Finca Anduriñas continúa hoxe a tradición de acoller o peregrino: descanso, selo de cera e comida galega por donativo na Estrada, Pontevedra.